Środa, 7 stycznia 2009r. Imieniny obchodzą: Lucjan, Julian, Teodor . Okres Narodzenia Pańskiego. Św. Rajmunda z Penyafort, prezbitera.
...pamięć o świętych naszych... PDF Drukuj Email
W szeleście pożółkłych liści stajemy w dniu 1. i 2. listopada nad śnieżnymi grobami ukochanych, by pacierz za nich odmówić i podumać nad znikomością życia. Kochająca ręka świece zapali na grobie w mroku zapadającego wieczoru, by w ich blasku wzrokiem duszy lepiej dostrzec cienie podeszłych postaci. I płyną wezbraną falą myśli ciężkie, jak głazy, smutne, jak samotne groby przy rozstajnych drogach, ale mocą wewnętrzną promienne, jak te świece jarzące. W dniu zadusznym myśl nasza płynie od cmentarzy parafialnych na dalekie przestrzenie pól bitewnych, w przepastne głębiny oceanów, do miejsc strasznych kaźni, obozów koncentracyjnych i krematoriów. Tam wszędzie, gdzie w ciągu minionej wojny ginęli męczennicy za wolność i wiarę, za sprawiedliwość i odwagę własnych przekonań, gdzie krwią pisali proroctwo lepszego jutra.
Cała nasza polska ziemia mogiłami pokryta, krwią męczeńską przesiąknięta, tuli w swym wnętrzu kości milionów synów i córek najlepszych jak skarb najdroższy, świętość narodową i cenę swej wolności. Kiedy okręt ojczyzny tonąć począł, porwali się wszyscy do masztów na ratunek i szli, „jak kamienie rzucane przez Boga na szaniec.” W łzach, cierpieniu, bólu i ucisku składano tę całopalną ofiarę w służbie Polski. Każda kropla krwi męczeńskiej przeważała szalę sprawiedliwości dziejowej. Cała ziemia polska, zasiana grobami, których nikt przeliczyć nie zdoła, stał się tą księgą bohaterstwa, na której pokolenia czytać będą dzieje swego narodu.

ImageTaka jest ekonomia Boża, że krew niewinna i sprawiedliwa jest zbawczym czynnikiem w dziejach świata. Krew Chrystusa otwarła niebiosa i stała się fundamentem Królestwa Bożego na ziemi. Krew męczenników chrześcijańskich była posiewem nowych wyznawców i zwiastunem odrodzenia moralnego. Krew wylana za ojczyznę oczyszcza jej błędy narodowe i ugruntowuje jej wielkość i wolność. Ceną ich krwi my żyjemy, za naszą wolność oni w kajdanach konali, za nasze szczęscie ich latami trawiło cierpienie. Każdy grób umęczonych Polaków powinien się stać miejscem pobożnych pielgrzymek, każde miejsce starcenia mauzoleum narodowym. Mamy również obowiązek modlić się za poległych i zmarłych naszych. Wielu z nich zginęlo znienacka, tak że nie zdołali całkowicie pojednać się z Bogiem. Oczekują dzisiaj pomocy naszej. Módlmy się za nich, ofiarowując Msze św. i dobre uczynki. Są wśród nich nasi najbliżsi, po których ronimy gorzkie łzy. Osuszajmy te łzy naszą gorącą modlitwą w ich intencji.
Módlmy się nie tylko za swoich kochanych i blsikich, ale pamiętajmy także o tej nei zliczonej rzeszy poległych i zmarłych, za którymi nikt nei wzdycha i nikt im lampki na grobie nie zaświeci, jedynie Bóg gwiazdy rozpala nad ich mogiłami. Pamiętajmy o grobach zapomnianych, samotnie wzniesionych wśród pól pod brzozą płaczącą i o tych, nad którymi ziemia już zrównana i o tych, których wiatr prochy roznosi i o tych, co leżą głęboko i nie ma po nich śladu.

ImageAle oprócz modlitwy pamięć o bohaterach wkłada na nas obowiązek wcielenia w życie wielkich ideałów służby Bogu i Ojczyźnie. Nasi ojcowie, matki, synowie i córy niepokonane zostawili nam testament pisany własną krwią, przypieczętowany życiem, który przyjęliśmy jako najcenniejszą spuściznę ducha, a której stracić nam nie wolno. Wizja Krzyża i Orła wolnego nad ziemią polską jawiącą się w oczach gasnących, ożywiająca ostatnie westchnienie, to dla nas zew, pobudka zza grobu do wytężonej pracy, do walki na naszych posterunkach codziennych.
Jesteśmy pokoleniem, które na zakręcie dziejów świata wytycza nowe szlaki potomnym. Jesteśmy pokoleniem, które na swoich ramionach dźwiga ciężar krwi milionów poległych w obronie prawd i ideałów, jedynie zdolnych szczęściem napełnić serca ludzkie i zaprowadzić ład w stosunkach międzynarodowych. Stąd wypływa dziejowa odpowiedzialność za doprowadzone rozpoczętego dzieła budowania porządku świata na prawach sprawiedliwości, wolności i Ewangelii Chrystusowej do końca !
To nasz święty obowiązek i misja zaszczytna powierzona w nasze ręce przez poległych!
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
WSTECZ